Muziekkring Enkhuizen

Hét podium voor kamermuziek in West-Friesland

Sinds 1946

Concert in de Nutszaal op 5 februari 2013 door het Van Amsterdam Duo

 

dat gevormd wordt door Jeanine van Amsterdam,  viool  en Vincent van Amsterdam, accordeon.

Het tweede concert van 2013 was  een muziekuitvoering van grote klasse en van een bijzondere instrumentensamenstelling: viool en accordeon. Broer en zus Van Amsterdam traden voor het voetlicht in de onvolprezen Nutszaal met zijn legendarisch goede akoestiek. Samen behaalden ze, ondanks hun jonge leeftijd, al heel wat prijzen en onderscheidingen! Binnenkort gaat Jeanine de krachtmeting met andere violisten aan in het Oscar Back-concours  met onder andere het Valse Scherzo opus 34 van Tsjaikovski als verplicht keuzenummer. Dat speelde zij ook met verve op het bijzonder gevarieerde programma dat het concertpubliek deze avond voorgeschoteld kreeg. Jammer genoeg bleven er nogal wat stoelen leeg, maar de thuisblijvers hebben een heel bijzonder concert gemist, dat is duidelijk! Het programma kende een rijke variatie in componisten en stijlen. Zowel barok (Vitali en Vivaldi), (laat) romantiek: Mendelssohn en Tsjaikovski als modern: Sjostakovitsj, Kusjakov, Piazzolla en Pärt.

Het duo opende met een Chaconne uit 1730 van Vitali, een Italiaanse barokcomponist, een stuk dat echter pas in 1840 uitgegeven werd. Zou de uitgever erin hebben zitten wijzigen? Die gedachte komt bij speler en toehoorder op omdat het stuk duidelijk romantische trekjes vertoont. Een heldere en krachtige vioolklank paarde zich aan een sonore en ook lichte accordeonklank. Opvallend: de fraai mengende intonaties van viool en accordeon.

Het tweede stuk was van Kusjakov  (* 1945), een modern Russisch componist, enkele jaren geleden overleden en een groot pleitbezorger en stimulator van de accordeon als klassiek- en solo-instrument. Vijf Spaanse Prenten was de titel van het te spelen werk, waarvan er drie ten gehore werden gebracht. Sterk ritmisch, vol Spaans temperament, afgewisseld door langzamere en bespiegelende delen. Soms met klopgeluiden op het accordeonhuis, en steeds fraai samen klankschilderend. Het derde stuk was van een marsachtig karakter, een nerveuze muziek die naar een sterke coda leidde: echt een allegro drammatica!

Mendelssohn componeerde zijn Muziek voor de Droom in een Midzomernacht in 1843 als ballet. Rachmaninov arrangeerde het stuk voor piano en een andere Russische componist arrangeerde dit arrangement weer voor viool en accordeon! Dit overbekende werk werd met veel verve en lichtvoetigheid knap en lyrisch vertolkt, met een prachtige klankbalans.

Van Sjostakovitsj speelde het Duo 9 deeltjes uit de Préludes opus 34 voor piano solo. Een bevriend componist bewerkte het voor viool en accordeon en Sjostakovitsj vond deze bewerking eigenlijk nog het meest geslaagd. Ik ga ze niet allemaal omschrijven maar wil af en toe een opmerking erover maken. Divers van stemming, heftige gemoedsbeweging afgewisseld door serene rust en bespiegeling; soms volksdansachtig in een samenspraak; romantisch dromerig. Ook hier valt weer de prachtige samensmelting van de beide instrumenten op! Donkere klanken, onheilspellend, vooral in het basregister van de accordeon. Dansante, vrolijke muziek, heerlijk om naar te luisteren.

Na de pauze krijgen we de grimmige kant van de Vier Jaargetijden van Vivaldi voorgeschoteld: het eerste deel van de Winter! IJskoude winden waaiden door de zaal, huiverend is men geneigd de jasjes dichter om zich heen te trekken! De heftige vioolsoli, de snelle passages en de volmaakte “orkest”begeleiding, verbeeld door slechts één instrument: de accordeon. Fabuleus spel dat door een ieder van het publiek met grote instemming werd beleefd.

De klanktovenaar Pärt met zijn Fratres was het volgende programmanummer; Pärt is religieus geïnspireerd en dit ook weer bekende, verstilde werk bestaat uit een opeenvolging van hemelse akkoorden, omspeeld door de viool, zoals Vincent het uitdrukte. Het begin van de vioolpartij lijkt op een der Bachsonates voor vioolsolo, maar dan heftiger. Maar dan komen de verstilde klanken, fluisterend en aan het eind ijl wegstervend zodat het tientallen seconden lang doodstil bleef in de zaal, zo waren alle hoorders getroffen door deze uitzonderlijke klankschoonheid.

Als vooroefening voor zijn geweldige vioolconcert schreef Tsjaikovski zijn Valse Scherzo opus 34. Een verrukkelijk bravourestuk dat door beiden met veel schwung vertolkt werd. Een genot voor oor èn oog! In de cadens wekte de violiste grote bewondering door haar spel dat getuigde van grote muzikaliteit en idem beheersing van haar instrument (een Franse viool uit  ± 1890).

Het laatste werk was van de hand van de koning van de Argentijnse tango: Astor Piazzolla, de vader van de moderne tango. Het betrof een compositie uit 1949, Tango en La,    waarbij zo af en toe de klassieke tango even om de hoek kwam kijken. Ondanks het enthousiaste slotapplaus liet het duo zich niet verleiden tot een toegift… Maar de concertgangers konden tevreden en verrijkt de Nutszaal verlaten na dit bijzondere concert, het vierde in deze serie. Onder hen bevond zich ook Liefhebber…wederom een ferm compliment weggevend voor het Duo en het Bestuur van de Stichting Muziekkring Enkhuizen en Omstreken!

 

 

Liefhebber

Column geschreven door Liefhebber naar aanleiding van een recent concert

 

 

Seizoen 2012-2013

 

Olga (Olenjka) Mustafaeva

dinsdag 9 oktober

 

Sequenza String Trio

zaterdag 17 november

 

Fresco Trio

maandag 7 januari

 

Van Amsterdam Duo

dinsdag  5 februari

 

Eolian Ensemble

maandag 11 maart

 

Peter Beets, piano, Marius Beets, contrabas en Gijs Dijkhuizen, slagwerk.

donderdag 11 april