Muziekkring Enkhuizen

Hét podium voor kamermuziek in West-Friesland

Sinds 1946

Concert in de Nutszaal op 11 april 2013 door

Peter Beets, piano, Marius Beets, contrabas en Gijs Dijkhuizen, slagwerk.

 

 

Dat het laatste concert van de Muziekkring altijd een enigszins ander karakter heeft dan gebruikelijk is bekend. Het Bestuur  kiest iets speciaals en het was ditmaal wederom een schot in de roos met dit aparte trio dat een programma bracht getiteld: Chopin meets the Blues. Een contrabas en een drumstel op het podium is inderdaad weinig gewoon in de concerten die de Muziekkring organiseert. Maar de keuze voor het optreden van deze musici met dit speciale programma was een heel goede.

Liefhebber hoorde Peter Beets als pianist bij zijn optreden vorig jaar van The Jazzorchstra of the Concertgebouw en was toen al onder de indruk van de fenomenale techniek en improvisatiekunst van deze uitzonderlijke pianist.  Maar ook bassist Marius Beets,  broer van Peter en de slagwerker Gijs Dijkhuizen lieten een grote indruk achter.

 

De pianist begon met een schets van de wegen die de jazz gelopen heeft via de slavenhandel van Afrika naar de Amerikaanse plantages waarbij dan weer religieuze en klassieke invloeden op aldus ontstane mengelmoes van stijlen vooral in New Orleans gevormd werd. Daarbij vielen ook de namen als George Gershwin, Duke Ellington, Cole Porter èn de naam van Frédéric Chopin. De blues uit Afrika en de klassieke Europese erfenis mengden op een bijzondere manier. Variëren en improviseren op de muziek van Chopin werd voor deze optredenden de leidraad die ze op indrukwekkende wijze voor het voetlicht brachten.  Zij speelden en varieerden op acht pianowerken van Chopin, drie Nocturnes, een Prélude, een Mazurka, een Wals en  de Fantaisie-Impromptu.

 

Nocturne is es kl.  opus 9 nr 2. Ingenieus en virtuoos omspeelt de pianist de Chopinmelodieën. Men moest heel goed en geconcentreerd luisteren om Chopin te herkennen. Hoofdzaak is natuurlijk steeds de piano met zijn jazzy aanpak, maar de ondersteuning van dit spel geschiedde inspirerend: bas en drums wisten de juiste sfeer te bereiken. Een mooie bassolo.

 

Prélude in e kl.  opus 28 nr 4.  Dit korte, melancholische stuk werd vrij hard voorgespeeld, maar dat kan ook aan de Rippenvleugel van de Nutszaal gelegen hebben die voor deze gelegenheid op het podium was getild. Daarna werd deze Prélude op zeer poëtische wijze gevarieerd en heerlijk swingend herhaald. Interessant was daarbij ook het voetenwerk van de pianist, die haast in trance leek te spelen. Heel mooi! Men zag menig hoofd in het publiek meegaan op de fascinerende ritmes. Aan het eind kwam Chopin weer terug, licht verjazzed, met weer een fraaie bassolo, waarvoor dankbaar applaus opklaterde.

 

Prèlude in b klein, opus 28 nr 6. De bas speelde de baslijn van de piano mee. Slow jazz, ontspannen. Met mooie versieringen in de rechterhand met een belangrijke plaats voor drummer en bassist. Aan het eind herhaalt zich de eerste aanpak en zo eindigt deze prélude sereen

Mazurka in a klein, opus 17 nr 4 Dit stuk, dat een grote rol speelt in de bekroonde film van Polanski The Pianist, heeft een bepaalde en unieke notenvolgorde waardoor Peter Beets geobsedeerd werd. In de baskant zijn zelfs Spaanse flamenco-motieven op te merken en inderdaad na een korte inleiding kregen we een Spaanse Chopin voorgezet, virtuoos neergelegd door de drie musici, waarbij de drums origineel bespeeld werden.  Ook hier weer het grappige voetenwerk van de pianist! Een spectaculaire drumsolo oogstte applaus en daarna keerde Chopin zoetjes weer.

 

Pauze, waarbij men zich verdrong bij de kassa waar de musici hun Cd’s verkochten, gesigneerd en wel.

 

Nocturne in B groot, opus 9 nr 3. Deze moeilijke en ongebruikelijke toonsoort werd voortvarend aangepakt met prettig in het gehoor liggende akkoorden, een vlotte doorvoering van de melodieën. Blijkens de inleiding op dit werk door Peter Beets komen een aantal bijzondere akkoorden uit de jazz rechtstreeks voort uit Chopins rijke oeuvre. Combineer de virtuoze improvisatietechnieken met de meeslepende ritmes en het swinggevoel is compleet. Fraaie soli van de drie instrumentalisten wisselden elkaar af, steeds beloond met applaus.

Wals in cis kl opus 64 nr 2  Geen ¾ maar een 5/4 maat, waarmee Dave Brubeck furore maakte (Take 5) Een interessant experiment om te wisselen tussen deze maatsoorten en dat geslaagd kon worden genoemd. Chopin was hier nadrukkelijker aanwezig,  leek het wel, dan in vorige stukken. Een bijzonder mooi werk waarmee  de grote pianomeester zeker mee in zijn schik zou geweest zijn!

Fantaisie Impromptu in cis kl op 66 nr 4 De ingenieuze vertolking van dit bijzondere werk fascineerde ons zeer. Het contrast tussen de snelle hoekdelen en het meer bespiegelende middeldeel werd mooi voor het voetlicht gebracht. Eens te meer etaleerde ons de pianist zijn virtuoze improvisatietalent.

Nocturne in f kl opus 55 nr 1   bevat een van die vele schitterende melodieën van Chopin. Coltrane zou hierop mooi hebben kunnen improviseren maar deed het niet. Peter Beets deed het wel en hoe! Na een 25 tal maten vielen bas en drums in, voltooiden  en vervolmaakten het Chopinse Jazzfeest met een weergaloze pianistische solo tot slot.

 

Dat ”Chopin Meets The Blues” niet voor iedere concertbezoeker geschikt was bleek uit het feit  dat enkelen de zaal voortijdig verlieten of na de pauze niet meer terugkwamen.  Degenen die bleven hebben genoten van een bijzonder concert dat na de toejuichingen nog resulteerde in een swingende toegift: John Browns Body Is Amouldring In The Grave en deze bracht het publiek bijna in extase.

Een waardiger slot van deze geslaagde concertserie kon men zich van Bestuur en Publiek niet wensen! Chapeau!

 

 

Liefhebber

 

Column geschreven door Liefhebber naar aanleiding van een recent concert

 

 

Seizoen 2012-2013

 

Olga (Olenjka) Mustafaeva

dinsdag 9 oktober

 

Sequenza String Trio

zaterdag 17 november

 

Fresco Trio

maandag 7 januari

 

Van Amsterdam Duo

dinsdag  5 februari

 

Eolian Ensemble

maandag 11 maart

 

Peter Beets, piano, Marius Beets, contrabas en Gijs Dijkhuizen, slagwerk.

donderdag 11 april