Muziekkring Enkhuizen

Hét podium voor kamermuziek in West-Friesland

Sinds 1946

Concert in de Nutszaal Concert in de Nutszaal op woensdag 19 maart 2014 door het pianoduo “DUET CON MOTO” dat bestaat  uit  Niek  van Oosterum en Yoo-Seon Lee. Een concert georganiseerd door de sinds 1946(!) opererende MUZIEKKRING ENKHUIZEN EN OMSTREKEN.

 

Nederlandse en Koreaanse klavierspelers die elkaar ontmoetten in Berlijn en Essen.  Berlijn: ‘Universität der Künste’ en Essen: ‘Folkwang Hochschule der Künste’. Twee door de wol geverfde musici die elkaar aan de piano gevonden hebben. Het mag dan romantisch klinken, maar wellicht verklaart dat ook de repertoirekeuze van deze concertavond die in het teken van het echtpaar Schumann en Johannes Brahms stond. Con moto: met beweging, en dat was zowel innerlijk als uiterlijk te zien en vooral te horen natuurlijk. Het was overigens de derde keer dat Niek van Oosterum voor de Muziekkring optrad. Het weerzien was ook een heerlijk wederhoren, want Niek is een raspianist en aan zijn rechterzijde bevond zich dan nu een even bevlogen musicienne, zijn echtgenote. Het was een genot om deze twee zo geïnspireerd aan de vleugel bezig te zien, als altijd de Bösendorfer van de Alkmaarse firma Spanjaard. Niek loofde het instrument en dat deed het Bestuur natuurlijk ook deugd.

 

Voor de pauze waren Robert Schumann en Johannes Brahms aan zet en na rust een door Clara Schumann voor  vier piano handen bewerkt Pianokwintet van haar man.  De Bilder aus Osten opus 66, uit 1848, is een van de meest gespeelde en geliefde werken voor piano vierhandig. De piano was in de 19de eeuw een zeer belangrijk instrument voor de salon- en huismuziek. Schumann haalde zijn inspiratie uit een werk van de dichter Rückert dat deze over de Oriënt schreef. Schumann noemde ze: Sechs Impromptus für Klavier zu 4 Händen. Aardig is op te merken dat de delen geen Italiaanse, maar Duitse aanduidingen kregen. Lebhaft: Inderdaad zeer levendig en met grote Schwung werd het eerste deel vertolkt. Yoo-Seon had aan de diskantzijde van de vleugel plaatsgenomen en zij stond deze plaats niet meer af. Kenmerkend waren de mooi dooreen gevlochten melodieën. Nicht Schnell und sehr gesangvoll zu spielen. De Bösendorfer liet zich van zijn mooiste romantische kant horen, zeer lieflijk spel. Im Volkston. Stevig aangezet, liedachtig, haast zingbaar als een volkslied; ook frasen met een marsachtig karakter. Nicht Schnell. Rustige muziek, waarbij Yoo-Sean aanvankelijk alleen haar linkerhand inzette. Het duo is geweldig op elkaar ingespeeld (hoe kan het ook anders) en soms lijkt het of je  geen twee maar een pianist aan het werk hoort. Lebhaft: een vrolijke melodie spetterde de zaal in, dan weer parelende nootjes, fraaie linkerhanden van Niek. Een vraag en antwoordspel dat met een stevig akkoord werd afgesloten. Reuig andächtig. Ingekeerde muziek, ernstig en roerend, met mooie trillers aan de baszijde, naar een mooie climax voerend en een verstild einde.

 

Johannes Brahms schreef zijn 10 variaties over een thema van Schumann in 1861, toen Robert al enige tijd overleden was. (in 1856). Een echte Brahms! Prachtige pianistiek, heerlijke melodieën, bravoureachtige passages, innige deeltjes, kortom een verrukkelijk stuk muziek dat het publiek geheel meesleepte. Ik noteerde hier en daar een paar opmerkingen. Plechtige, statige muziek… Er sprak vrede uit, alsof een gekwelde ziel rust heeft gevonden… Bijzonder mooi- omspeelde melodieën in de rechterhand van Yoo-Seon, de linkerhand van Niek verbeeldde de donkere kanten….Dansante melodieën voeren de boventoon….zeer snelle muziek die uitmondde in een stevig aangezette coda…Sterk ritmisch gedeelte, krachtig gespeeld in typerende Brahmsstijl. Wat een variatie-kunstenaar, deze Johannes! …Breed opgezet stuk dat zich ontwikkelde naar een verrassend slot; Niek speelt een paar maten solo….Emotioneel vervolg…Mooi om de golvende bewegingen van de bovenlichamen van beide pianisten te zien…

 

Na de pauze stond de bewerking op de lessenaar  van de vleugel die Clara Schumann gemaakt heeft van het Pianokwartet in Es opus 44 van haar man. Zij baseerde zich op de verloren gegane bewerking die Brahms eerder gemaakt had, maar later verloren ging, na de dood van Robert. Deze had het kwintet opgedragen aan zijn vrouw, die dan ook de pianopartij speelde bij de première in1842. De muziekuitgever achtte de bewerking onspeelbaar en wilde hem  in eerste instantie niet uitgeven. Allegro brillante. Martiaal ging het van start, mooie doorwerking, de vier handen zaten af en toe aardig in elkaars vaarwater. Verstilde episoden wisselen af met krachtig spel. In modo d’uno marcia. Een stille mars, ernstig, sereen, ging over in fluweelzachte melodieën . Stevig vervolg met snelle passages  die innig opklinken en zo de zaal verlichten. Dan weer romantische liedachtige muziek. Besluit is weer licht marsachtig, maar dan opnieuw stevige muziek waarbij de toonladders steeds knap worden overgenomen van elkaar. Allegro ma non troppo. Krachtige muziek waaraan beide spelers hun handen vol hebben. Vrolijke kwinkslagen, verbazende vingervlugheid gepaard aan het zeker weten: Zó moet het gespeeld worden. In elkaar overvloeiende klankwerelden van twee kunstenaars die samen één zijn. Een feest om te mogen beleven.

 

Het langdurige applaus van de enthousiaste toehoorders resulteerde in een ademloos beluisterde en uiterst subtiel gespeelde Träumerei van Schumann als verrukkelijke toegift. Weer applaus, einde concert. Jammer, dit had voor mij (en vele anderen) nog wel even mogen doorgaan….Compliment voor het Bestuur dat met dit vijfde concert opnieuw een schot in de roos scoorde!

 

 

Liefhebber

Column geschreven door Liefhebber naar aanleiding van een recent concert

 

 

Seizoen 2013-2014

 

Mayke Rademakers, cello en Matthijs Verschoor, piano.

maandag 15 oktober

 

Leupold trio

zaterdag 23 november

 

Matangi Quartet

maandag 13 januari

 

Prisma Strijktrio

donderdag  20 februari

 

“DUET CON MOTO”

woensdag 19 maart

 

PARNE GADJE

donderdag 10 april