Muziekkring Enkhuizen

Hťt podium voor kamermuziek in West-Friesland

Sinds 1946

Concert in de Nutszaal op donderdag 10 april 2014 door het gezelschap PARNE GADJE.


De vijf optredenden waren: Marc Constandse (zang,bandoneon , percussie) Dan Tuffy (fietsbandbas, gitaar, steunzang) Michiel Hollanders (gitaren, velofoon, steunzang) Gerwil Kusters (saxofoons, gklarnet) Michiel Bakkes (tapan en darbuka).

 

Liefhebber woonde het laatste concert van dit seizoen bij georganiseerd door de sinds 1946(!) opererende MUZIEKKRING ENKHUIZEN EN OMSTREKEN.

 

Het was een flink stel mannen die het toneel van de onvolprezen Nutszaal bevolkten op de avond van deze tiende april. En elk van deze musici heeft zijn sporen meer dan verdiend op het weidse gebied van de wereldmuziek, deze avond onder de titel PRO DROM oftewel ONDERWEG.

 

Nieuwe instrumenten waren er volop te zien en te horen, niet alleen exotische uit het Midden Oosten of de Balkan, maar ook zelfgeconstrueerde als de fietsbandbas die er uit ziet als het verwrongen onderstuk van een contrabas. Er ontbreekt ook een hals en de snaren zijn gemaakt van stukjes fietsbinnenbanden…Wat dacht U van de velofoon: een luitachtig instrument dat m.b.v. een fietsspaak een bijzonder geluid produceert met een mysterieus galmende naklank, beide ontworpen en vervaardigd door Michiel Hollanders.

 

Parne Gadje (= witte,  niet-zigeuner) is een innovatieve wereldmuziekband. Hun muziek komt Úf zo van de Balkan, uit het Midden-Oosten en alles daartussen. Niet alleen Rroma-  en Balkanmuziek, maar ook Griekse en Oosterse melodieŽn maken deel uit van het grenzeloze geluid van de band. Hun fundament is de altijd aanwezige onverstoorbare, stevige en meeslepende akoestische ondertoon.

Internationaal kunnen zij bogen op optredens in Amsterdam, Berlijn, Dresden, Leipzig, Wenen, Zwitserland, Moskou en Parijs. In dit nieuwe programma komt de inspirantie ook uit landen als Afghanistan, India, Turkije en ArmeniŽ.

 

Men speelde en zong maar liefst 18 nummers en het zou te ver voeren die allemaal in extenso te bespreken. Ik beperk me tot een aantal van de meest aansprekende nummers.

Geen praatje van de voorzitter ditmaal, maar meteen van wal gestoken: klarinet, bandoneon, 2x gitaar en trom en trage melancholie kabbelde over het podium de zaal in, versterkt en wel, sterk ritmisch en net als in de jazz speelde elke muzikant zijn eigen solo. Dan krimpt het volume, de muziek wordt stiller en sterft weg. Een Midden-Oosten en Balkan-mix, vertelde Mark Constandse.

In het volgende  nummer klonken duidelijk Arabische klanken en je waande je in een soekh. Een bijzondere trom in de vorm van een heel grote tamboerijn-zonder bellen, aan beide zijden bespannen, met flink veel korrels binnenin  die ook geschud werden. Marc zong solo gesteund door de anderen. Hij beschikte over een sonoor stemgeluid. Gerwil Kusters is een meester op allerhande saxen, van sopraan tot bariton, op klarinetten en fluiten.

 

Er klonk een lied uit het Grieks verzet uit WO. II. Opvallend vind ik dat bijna alle muziek die gespeeld en gezongen werd in mineur staat. Toch klinkt er ook heel vrolijke mineurmuziek op vanavond. De sterke ritmiek van vele stukken bracht heel wat voeten, handen, armen en hoofden in beweging! Een improvisatie op een Armeens volksliedje.  Bij het volgende nummer waren fraaie saxofoonsoli te genieten. De doorzichtige roodkleurige, flink uit de kluiten gewassen  trommel werd aan beide zijden bespeeld. Met een houten stok die aan het eind een soort kromme  lepelvorm heeft en aan de rechterzijde met een plat metalen staafje. Het lied van de verlaten geliefde werd mooi-dramatisch verbeeld door stem en bandoneon.

 

In de pauze verliet een aantal bezoekers het gebouw. Jammer dat zij niet de nieuwsgierigheid konden opbrengen om het tweede deel van de avond bij te wonen, hetgeen buitengewoon boeiend en interessant was. Zij hebben zich veel moois onthouden.

 

Ook na de pauze exotische Armeense melodieŽn, nummers met Macedonische antecedenten, allerhande andere invloeden van de Balkan. Hier bespeelde men een dwars voorgehangen trommel, getooid met een schellenband, waarop ook geslagen werd. In het Lied van de Weemoedigen bracht men  de velofoon ten gehore, heel bijzondere klanken!

 

Het Lied van het goede leven: een nummer waarin steeds van PPP naar FFF en weer terug gegaan werd. Bij een improvisatie op een Oosters thema was de ritmiek zo sterk dat menigeen begon mee te klappen! Wat te denken van het Lied over het Maagdje dat haar eer vergooide voor een paar rode schoenen. Oei! En de zanger droeg…rode schoenen. Dat gaf te denken en hilariteit. Het laatste nummer een ode aan des zangers lief en kindje. Het had wel wat weg van het bekende “Bei mir bist du schŲn”.  Het spelplezier straalde als steeds de zaal in. Perfecte timing, fabuleus op elkaar ingespeeld. Een muzikale avond vol verrassingen. Een groot applaus klaterde op. Bloemen, toejuichingen.

 

Nog eentje dan! De bloemen werden uit de saxofoon gehaald en nog een ontroerend  Spaans nummer als toegift, langzaam en verrukkelijk melancholisch, meeslepend met een schitterende solo op bandoneon. Wat een prachtige eenheid is Parne Gadje. We hopen voor het volgend jaar op een even geslaagd als interessant en mooi seizoen als het dit was. Dank aan de nijveren van het Bestuur die dit allemaal weer voor elkaar hebben gekregen! Een mooie, ook muzikale zomer gewenst door Uw

 

 

Liefhebber

Column geschreven door Liefhebber naar aanleiding van een recent concert

 

 

Seizoen 2013-2014

 

Mayke Rademakers, cello en Matthijs Verschoor, piano.

maandag 15 oktober

 

Leupold trio

zaterdag 23 november

 

Matangi Quartet

maandag 13 januari

 

Prisma Strijktrio

donderdag  20 februari

 

“DUET CON MOTO”

woensdag 19 maart

 

PARNE GADJE

donderdag 10 april