Muziekkring Enkhuizen

Hét podium voor kamermuziek in West-Friesland

Sinds 1946

Gehoord, gezien en beleefd in de Nutszaal

Concert  door sopraan Marijje van Stralen  pianist Gerard Bouwhuis op donderdag 16 april 2015

 

Het laatste concert van de serie die de Muziekkring (sedert 1946…) organiseert is altijd iets bijzonders, maar jammer genoeg was dat ditmaal niet aan het bezoekersaantal te zien: de Nutszaal was maar half gevuld en dat was spijtig want de wegblijvers hebben een schitterend en bijzonder concert gemist. Waarvan Akte.

 

De Bösendorfer van de firma Spanjaard sierde het podium evenals een mooi bloemstuk. Maar de echte bloem trad na achten op en aan, samen met de pianist. Sopraan Marijje van Stralen bracht met Gerard Bouwhuis een bruisend en interessant programma onder het motto: Where the heart is… van geheel Amerikaanse snit en makelij met behoorlijk eigentijdse muziek van Barber, Bernstein, Gershwin, Blitzstein, Rodgers and Hart en niet te vergeten Weill. Een jonge vrouw, Jenny genaamd , op zoek naar het goede  leven en haar geluk, is de rode draad in dit veelzijdige en niet alledaagse programma, dat op een boeiende en onconventionele wijze gebracht en aan elkaar gepraat werd door Marijje van Stralen. Zij  heeft in de VS gestudeerd en haalde daar haar inspiratie ook vandaan. De Amerikaanse klassieke muziekwereld heeft lange tijd enigszins in de schaduw verkeerd van die in Europa maar is nu met een inhaalslag bezig. Bernstein slaagde erin nieuwe wegen te vinden en muziekstijlen met elkaar te vermengen en samen te smelten tot een geheel eigen geluid. Met deze Bernstein, die zowel in het oude als het nieuwe continent triomfen vierde, mocht zij het spits afzingen met zijn Piccola serenata, een vrolijk begin zonder herkenbare woorden. De Lai do lo’s en lai la lo’s vlogen ons vrolijk om en in de oren en het werd, na een begeesterde inleiding van Marijje, op een ontwapenende manier gezongen.

 

Van Samuel Barber, (u weet wel, die van het georkestreerde Adagio uit zijn strijkkwartet) werd een mini-opera uitgevoerd en ook eigenlijk opgevoerd want de mimiek en de pantomimiek van deze van huis uit operaster waren fenomenaal te noemen. Wat een voordracht: een toneelstuk gelijk. Knoxville 1915 is de titel. De inhoud: het leven is goed en dat moet zo blijven,  er dreigen echter altijd gevaren die dat goede leven  willen verstoren en teniet doen. Maar ook is er de angst voor veranderingen. Wat een prachtige heldere stem, die heel veel verschillende stemmingen vertolken kan, zacht intiem, overtuigend luider, verhalend van het goede leven in Knoxville. Een ingetogen begeleiding door Gerard Bouwhuis, subtiel aangevend, de stem perfect volgend. Er is een jazzy stuk van onrust waarbij de stem zwijgt. Dan de onrust over de toekomst in hondsmoeilijke passages voor zowel stem als pianist. Vaan PPP naar FFF en weer terug…heel knap. Dan het verlangen naar vredige zomeravonden in de tuin op het terras… mooi melancholiek verbeeld.

 

Van Marc Blitzstein hoorden we I wish it so. Een niet zo bekende componist in ons continent. Hij kwam tragisch om het leven in 1964: hij werd vermoord door een jaloerse minnaar. In deze song uit zich het verlangen naar iets nieuws en groots in Jenny’s leven. Stijl: tussen jazz, lied en musical in. Mooi en gevoelig  vertolkt door beide musici.

Opnieuw Barber: Solitary Hotel, met de nummers Sleep now, Sure on this shining night en Daisies. Beeldend en verbeeldende zang, theatrale gelaatsuitdrukkingen. Ze neemt het publiek helemaal mee. Het begin van het tweede lied moest Barber zingen voor de man van de telefooncentrale toen hij bekende zijn eigen (geheime) telefoonnummer niet meer te weten. Zó bekend was zowel Barber als zijn Sure on this shining night. Een vrolijk einde met een nieuwe dag “In the field where the daisies are…”

 

Rodgers and Hart, beroemd om hun musicals als Manhattan en daar wil Jenny ook naar toe!  I could write a book: ontwapenend lied met veel gevoel gezongen en gespeeld. Manhattan: op en top een musicalsong, vrij en vrolijk-ontspannen vertolkt met veel uitdrukking. Opvallend was de uitstekende verstaanbaarheid van de teksten, niet alleen bij dit nummer maar bij alles wat ze zong. Compliment voor de zangeres!

 

Na de pauze weer Bernstein met Peter Peter, My House en Take care of this house. Jenny heeft het geluk gevonden en Peter wordt lustig en luchtig bezongen. En humoristisch lied. Huisje boompje beestje, Will you build me a house met een dak van vrede? Vertellend en ingehouden gebacht, eenvoudig van  vorm en begeleiding, een lief lied. Take care, haast fluisterend en smekend gezongen, en later voluit uitgroeiend in intensiteit en pit gezongen.

 

Ook John Duke ging naar Parijs om o.a. bij Ravel zijn muzikale licht op te steken. I Carry your heart in me dat wel in Amerika maar niet bij ons bekend is. Een lied met vele contrasten in volume en tempi. Het eindigt héél stilletjes (met dank aan Marten Toonder).

 

Dan mag Gershwin natuurlijk niet ontbreken met zijn ongelooflijk mooie song uit Porgy and Bess: Summertime. Marijje en Gerard vertolkten het adembenemend mooi met een geweldige voordracht door de zangeres. Echt het idee gehad, ja zó moet Summertime klinken!

 

Aaron Copland gebruikte een aantal gedichten van Emily Dickinson  die nu niet bepaald accordeerden met het voorgaande verrukkelijke nummer van Gershwin. Verbitterde woorden van een verbitterde vrouw die teleurgesteld is in het leven. Hoe kan  de natuur zo hard zijn, waarom overkomt dit lot mij, Sluit me niet buiten de hemel, De wereld die zo stoffig aanvoelt en Hart: vergeet hem alsjeblieft! Dit was wat je noemt de droevige noot in het geheel. Maar luister: hoe mooi kan droevig zijn!

 

Gelukkig kwam Swinging Kurt Weill als laatste nummer met The Saga of Jenny in een heerlijk ritmische aanstekelijke jazzy stijl als uitsmijter. Het enthousiasme van het publiek werd beloond met een korte toegift. En zo kwam dit uitermate boeiende concert tot een einde. We zullen tot oktober geduld moeten hebben om ons weer te kunnen laven aan de fijne concerten van de Muziekkring Enkhuizen en Omstreken. De data voor de nieuwe serie van zes stonden gemakshalve achter op het programmablad. Handig,  ik kijk er al uit naar en  verder alle lof voor het Bestuur voor de samenstelling van deze eminente serie van het afgelopen 2014/15!

 

LIEFHEBBER

 

Column geschreven door Liefhebber naar aanleiding van een recent concert

 

 

19 april 2018
19 april 2018

 

Seizoen 2014-2015

 

Ramon van Engelenhoven

Donderdag 9 oktober 2014

 

Syrène Saxofoonkwartet

Zaterdag 15 november 2014

 

Ragazze Kwartet

Woensdag  28 januari 2015

 

Lumaka Ensemble

Maandag 16 februari 2015

 

Musica ad Rhenum

Dinsdag 17 maart 2015

 

Marijje van Stralen en Gerard Bouwhuis

Donderdag 16 april 2016